İstanbulspor’un Kalbinde Bir Hayat: İstanbulspor’un yönetim kurulu üyesi ve ortopedi uzmanı Prof. Dr. Aziz Kaya Alturfan, Giresun’un Tirebolu ilçesinden İstanbul Erkek Lisesi’ne uzanan yolculuğunu bizlerle paylaştı. Kaya, İstanbulspor’un kulüp tarihindeki renklerin anlamından futbolcu ameliyatlarına kadar pek çok unutulmaz anısını bizlere aktardı. Bu röportajda İstanbulspor’un geçmişi, bugünü ve geleceği üzerine değerli gözlemler, kulüp ve spor dünyasına dair de önemli ipuçları bulacaksınız…

Öncelikle sizi tanıyabilir miyiz? 

İsmim Aziz Kaya Alturfan, Giresun’un Tirebolu kazasında doğdum. Ortopedi ve Travmatoloji, Spor ve Diz Yaralanmaları doktoruyum. İlk ve ortaokulu Tirebolu’da okudum, ortaokul bittikten sonra İstanbul Erkek Lisesi’ne yatılı olarak geldim. 

İstanbulspor ile hayatınız nasıl kesişti, hangi görevlerde bulundunuz bu süreçten bahseder misiniz? 

Taksim’de Mısırlı Han vardı İstanbulspor Kulübü’nün merkezi o zaman oradaydı, kulübün başkanı da Ali Sohtorik’ti. Ali Bey de beni okuldan duymuş. Zaten ben sporla çok ilgiliydim, voleybol ve futbol oynuyordum. Ali Bey beni genel sekreter olarak yönetim kuruluna aldı ve bir anda aralarında en genç ben oldum, yaş farkı 25 falan.

İstanbulspor renklerinin hikayesinden bahseder misiniz? 

İlk kurulduğu zaman İstanbulspor’un rengi sarı beyazmış. Sarı siyah olmasının hikayesi de şöyle. İstanbul Lisesi’nden son iki sınıf Çanakkale Savaşı’na gönüllü olarak gidiyor, tabii çok genç ve askerlik tecrübeleri olmadığı için bir İngiliz saldırısında şehit düşüyorlar. Öğrenciler gitmeden evvel de iki sınıfı revir yapıyorlar, odalarını da sarı ve beyaza boyuyorlar. Okula şehit haberi gelince okul tarafından camların kenarları beyazdan siyaha boyanıyor. O gün bugündür İstanbulspor’un renkleri sarı siyah olarak kalıyor. Dünyada da benim araştırdığım kadarıyla böyle anlamlı renk hikayesi olan bir kulüp yok.

İstanbulspor ile ilgili yaşadığınız ve unutamadığınız bir anınızı bizimle paylaşır mısınız?

Yine bir dönem transferin son günü yönetim kurulunu topladık iki tane futbolcu alacağız o zaman bütçe de yok, bir gelir de yok tek çare yönetim kurulundaki arkadaşların cepten para vermesi. Kendi aramızda konuşuyoruz, tartışıyoruz o zamanın parasıyla 40 bin lira lazım. Tam toplantının sonuna gelmek üzereyken Abdullah Kiğılı “Başkan kefil olursa ben parayı vereceğim” dedi. Çocuklar da Aziz abi sen kefil ol biz parayı bulup sana vereceğiz dediler, ben de tamam dedim. Abdullah Bey 40 bin lira verdi, o zamanlar çok büyük para ve futbolcular alındı. Sonra tabii üzerinden yıllar geçti, Abdullah Bey hala bana ve çevremdekilere şakasını yapar bana hala 40 bin lira borcu var diye. 

İstanbulspor’un şu anki durumu hakkında neler söylemek istersiniz?

Benim eskiden bir tabirim vardı İstanbulspor Filistin göçmenleri gibi yeri yurdu belli olmayan bir takım derdim. Çünkü sürekli kulüp binası ve tesisleri değişen bir takımdı İstanbulspor. En son, kulübü hemşerilerimizin satın almasıyla artık takımın yeri, yurdu, tesisi, arazisi her şeyi var. Yani kulüp o göçmen durumundan kurtuldu. Bizim yapamadığımız bazı şeyleri bu yönetim kurulu yapıyor.

Bundan ayrı olarak da kulüp ilk defa benim başkanlığım sırasında satılmıştır. Zaten satışına ben onay vermiştim. herkes kulüp satılır mı falan diyor ben de aynı şeyi düşünüyorum ama para yok, hiçbir şey yok! Kıbrıs’ta bir mobilya firmasına ilk satışını gerçekleştirmiştik. Bugüne gelip baktığınızda birçok kulüp satılıyor. Bunun en büyük örneği Paris Saint – Germain ve diğer büyük Avrupa kulüpleridir. 

Yurt dışında beğendiğiniz bir takım var mı?

Benim beğendiğim ve örnek olarak gördüğüm takım Borussia Dortmund’dur, onun rengi de sarı siyahtır. Borussia Dortmund’u sevme sebebim sürekli genç futbolcu yetiştirmesi ve sonra bunları satması. Sattığı futbolculardan da şimdiye kadar 12 milyar euro gelir sağlamış, mükemmel bir başarı. İstanbulspor’un da bu takım gibi olmasını diliyorum.

İstanbulspor’un Kalbinde Bir Hayat yazısı ilk önce Component By Özdisan üzerinde ortaya çıktı.

İstanbulspor Kulübü Derneği Başkanı Volkan Buharalı ile derinlemesine bir röportaj gerçekleştirdik. İstanbul doğumlu ve sporcu bir ailenin ferdi olan Buharalı’nın İstanbulspor’a olan bağlılığı ve kulübün geleceği için planları üzerine keyifli bir sohbet gerçekleştirdik.

Volkan Bey sizi tanıyabilir miyiz?

İsmim Volkan Buharalı, 1966 İstanbul doğumluyum. 1986 yılında İstanbul Erkek Lisesi’nden mezun oldum. 17 yaşında bir kızım var. Sanayici ve ihracatçıyım. Sporcu bir aileden geliyorum; babam Mesut Buharalı, 1950’li yıllarda futbol liginde mücadele eden Adaletspor’dan; amcam ise 1950’li ve 60’lı yılların meşhur İstanbulspor’unda 13 yıl futbol oynayıp, 11 yıl kaptanlık yapan, takımın efsanelerinden Kenan Buharalı. Ailem, spordan hiç kopmadı, sürekli içinde bulunduğu için spor, özellikle de futbol, bizim hayatımızda küçük yaşlardan itibaren çok önemli bir yer tuttu. Babam ve amcam ticaret yaparken dahi, o zamanlar Şehzadebaşıspor’un babam yöneticisi, amcam antrenörü, ağabeyim ise kalecisiydi. Dolayısıyla ben hem aileden hem de İstanbul Erkek Lisesi’nden, doğuştan beri sarı siyahlı, yani İstanbulsporluyum. İş ortağım da yine İstanbul Erkek Liseli ve uzun yıllar İstanbulspor’da birlikte hentbol oynadık, şimdi de ticaret yapıyoruz, ama spordan hâlâ kopmadık. Veteran maçlarımıza devam ediyoruz. Hâlihazırda Türkiye Hentbol Federasyonu’nda da uluslararası faaliyetlerde hizmet eden İstanbul Erkek Lisesi mezunlarından diğer hentbolcu arkadaşlarımızla okulumuzda başlayıp, kulübümüzde devam eden süreçte hentbol sporunu amatör ligden profesyonel 1. deplasmanlı lige kadar hem oyuncu hem de yönetici olarak uzun yıllar boyunca temsil ettik. Şu anda da İstanbulspor’a olan manevi sorumluluğumu yerine getirmek üzere, bana inanan, beni sevenlerin desteğiyle başkanlık görevini üstlendim.

İstanbulspor Spor Kulübü çatısı hakkında yaptığınız çalışmalar hakkında bilgi verir misiniz?

Şu an için profesyonel futbol takımımız İstanbulspor A.Ş., Türkiye Süper Ligi’nde adımızdan iyi bir şekilde söz ettiriyor, her geçen gün daha da iyiye gidiyor. Bu da tüm camiada hem gurur hem de motivasyon yaratıyor. İstanbulspor Spor Kulübü olarak biz, diğer takımlardan farklı olarak, sadece futbolda değil, çok daha çeşitli branşlarda amatör olarak faaliyetlerimize devam ediyoruz. Branşlarımız arasında erkek futbol, erkek basketbol, kadın-erkek voleybol, kürek, satranç, briç, bisiklet bulunmaktadır. Gençlerimizden gelen istek ve sponsor desteğimizle, sürekliliğini sağlayabileceğimizi görürsek, daha fazla branş eklemeyi istiyoruz. Bu branşlarda yeterliliği olan antrenörlerimizle beraber hem bugünkü sporcularımıza hem de alt yapıya yönelik çalışmaktayız. Tüm bu faaliyetlerde okulumuzun mezunlarını da işin içine sponsor olarak katmaya çalışıp, spor branşlarımızda faaliyet gösteren üst sınıflardaki sporcu ağabeylerinden alt sınıflardaki kardeşlerine görevlerini, sorumluluklarını devrettirerek süreklilik sağlamaya çalışıyoruz. En büyük sorunumuz okulumuzun spor salonunun olmamasıdır. Bu konuda özellikle İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nden, Fatih Belediye Başkanlığı’ndan ve Fatih Spor Kulüpleri Birliği’nden destek alarak, ilçemizdeki spor salon ve alanlarından, olanaklarından faydalanıyoruz.

İstanbulspor’un mevcut durumu hakkında genel bir değerlendirme yapabilir misiniz?

Amatör branşlarda faaliyet gösteren İstanbulspor Kulübü, çeşitli nedenlerden ve maddi imkansızlıklardan dolayı faaliyetlerine ara vermişti. Şimdi ise İstanbul Erkek Lisesi ve İELEV okullarındaki sarı siyahlı gençleri spora yönlendirme misyonu ile geleceğe yönelik alt yapı çalışmaları yapıyoruz. Bu gençler, akademik başarıları sayesinde yurt içinde ve yurt dışında başarılı bireyler olarak hayatlarına devam edeceklerdir. Sporu ve takım olmayı aşılayabilirsek, bu gençler hem kendi hayatlarında hem de aile yaşantılarında daha güvenli ve sosyal zekası gelişmiş bireyler olacaklardır.

Bir sporcunun, kendini ileride nereye ulaşmak istiyorsa, ona doğru hareketlenmesini sağlamak, sporcuyu psikolojik olarak da hazırlamak, toplumda örnek olacak ahlaklı bir birey olmasını sağlamak, uzun süren bir ekip işidir.

Altyapı yatırımları ve genç oyuncu gelişimi konusunda ne gibi stratejiler izleniyor?

Bildiğiniz üzere, sporda hangi dal olursa olsun alt yapı olmadan bir gelecekten bahsedemeyiz. Alt yapı için hem doğru antrenörlerle çalışmak hem de gençleri doğru motive edebilmek lazım. Alt yapıda örneğin İstanbulspor futbolda U14, U18 takımlarımız var ve gayet başarılı sonuçlar alıyoruz. Basketbolda ve voleybolda da ilkokul seviyesinden başlayarak, lise son sınıflara kadar çeşitli yaş gruplarında sporcularımızı yetiştiriyoruz. Bu alt yapı çalışmalarında ayrıca satranç ve bisiklet de devam etmektedir. Yeni kurduğumuz kürek branşında da aynı mantıkla hareket edeceğiz. Bir sporcunun, kendini ileride nereye ulaşmak istiyorsa, ona doğru hareketlenmesini sağlamak, sporcuyu psikolojik olarak da hazırlamak, toplumda örnek olacak ahlaklı bir birey olmasını sağlamak, uzun süren bir ekip işidir. Bu ekibe hem sporcu hem eğitmen hem aile hem de çevre dahildir. Sabırlı olmak, doğru çalışmalar yapmak başarının en önemli kilit noktasıdır. Bu bilinçle, şu anki sporcularımıza hem doğru bir hedef vermeye hem sıkı çalışma yapabilmelerini hem de takım olabilmelerini sağlamaya, her yönden doğru eğitmeye çalışıyoruz. Biz İstanbulspor Yönetim Kurulumuzla demokratik bir yapıda, uyum içinde, birbirimizi sürekli bilgilendirerek çalışıyoruz. Hepimiz sporun içinden geldiğimiz ve kendi alanlarında tecrübeli insanlar olduğumuz için, kulüp işleyişinde üstlendiğimiz görevlerle birbirimize destek oluyoruz.

Türk futbolunun mevcut durumunu nasıl değerlendiriyorsunuz?

Türk futbolunda son yıllarda alt yapı yatırımları ve gelişmeler gayet iyi devam ediyor. Ancak teknik ve kondisyonel gelişimleri yeterli değil. Belki de daha da genç yaşlarda çalışmalara başlamamız lazım. Toplumumuzda aileler de çocuklarının spor yapmasını istiyor, buna zaman ve para harcıyorlar. Ama sorun yeterince spor tesisinin olmaması. Bir de tabii üst liglerde sabırlı olmak, gençlere şans vermek yerine hızlı başarı peşinde koşulduğu için, gençler takımlarda yer bulmakta zorluk çekiyorlar. Zamanla bunun düzeleceğine inanıyoruz.

Şu an için profesyonel futbol takımımız İstanbulspor A.Ş., Türkiye Süper Ligi’nde
adımızdan iyi bir şekilde söz ettiriyor, her geçen gün daha da iyiye gidiyor.

Volkan Buharalı: “Doğru Yatırımlara İhtiyacımız Var” yazısı ilk önce Component By Özdisan üzerinde ortaya çıktı.

Mehmet Bey, sizi biraz tanıyabilir miyiz?
Rumeli Kavağı, benim doğup büyüdüğüm, anılarımın olduğu bir yer. 4 kardeşli bir aileydik ve ben ailenin üçüncü çocuğu olarak bu güzel mahallede büyüdüm.

Futbolla nasıl tanıştınız?
Çocukluk dönemlerimde, mahalledeki arkadaşlarımızla futbol oynamaya başladım. Sarıyer genç takımında kısa bir süre geçirdikten sonra Büyükdere Amatör’e katıldım. Askerlik yaptığım Balıkesir’de Karagücü Spor Kulubü’nde profesyonel anlamda futbol hayatım başlamış oldu. İstanbulspor’la tanışmam ise eski mahalle arkadaşım Cemil Turan sayesinde gerçekleşti. O dönemde kimse beni tanımıyordu. Ancak bir hazırlık maçında Beşiktaş’a karşı gösterdiğim performans, profesyonel futbol kariyerimin kapılarını araladı.

Futbol kariyerinizde unutamadığınız anlar neler?
En unutamadığım maç, Feriköy ve İstanbulspor arasındaki yükselme maçıdır. O maçın ardından yaşanan olayları hiç unutamam. Ayrıca, milli takımda oynamamış olsam da beş farklı ligde oynamış olmak gurur verici.
Döneminizdeki ve günümüz futbolunu kıyaslar mısınız?
Dönemimiz futbolu oldukça zordu. Kıyafet ve ekipman eksikliği, farklı zeminlerde oynanan maçlar gibi zorluklarla karşılaşıyorduk. Eyüp Stadı’nın toprak zemininde 2 gün antrenman yapıp Samsun’un çim sahasında maç yapardık. Dinyakos İbrahim, ayağının ölçüsünü kağıtla alır sonrasında da ölçüye göre ayakkabısını yaptırırdı.

Dönemimiz futbolu oldukça zordu. Kıyafet ve ekipman eksikliği,
farklı zeminlerde oynanan maçlar gibi zorluklarla karşılaşıyorduk.

Futbol ile ilginiz devam ediyor mu?
Özel sektörde yapmış olduğum işler dışında pandemiden bu yana Rumeli Kavağı’nda kadın futbol takımını oluşturdum. 13 ve 15 alt kategorilerde katılmayı hedefliyoruz.
İstanbulspor camiası hakkında ne düşünüyorsunuz?
İstanbulspor, sadece bir takım değil, bir ailedir. Özellikle 1969 yılındaki başarılı dönemi, bu sevgiyi daha da kuvvetlendirdi. Rumeli Kavağı’ndaki İstanbulspor sevgisi çok derindir.
“Asker” lakabınızın hikayesi nedir?
Lakabım, adımın Mehmet olmasından kaynaklanıyor. Çocukluk yıllarımda babam bana “Asker Mehmet” veya “Mehmetçik” diye hitap ederdi. Rumeli Kavağı’nda herkesin bir lakabı vardı, benimki de “Asker Mehmet” oldu ve bu lakap futbol camiasında
da devam etti.

Mehmet Sülün ile Zamana Yolculuk yazısı ilk önce Component By Özdisan üzerinde ortaya çıktı.

Altmışlı yılların İstanbulspor’u, her biri mevkilerinin en iyi isimleri olan futbolculardan oluşuyordu. Sarı siyahlı formayla parlayan birçok futbolcu, kısa sürede “Üç Büyükler” tarafından kapılıyordu. İstanbulspor’un başarılı futboluyla, büyük takımların taraftarlarınca da sevildiği o yıllarda, en uzun süre formasını giyen isimlerin başında Yalçın Saner geliyor. Türk futbolunda hücuma çıkan modern sol beklerin ilk ve en başarılı temsilcilerinden biri olan Yalçın Saner ile keyifli bir röportaj gerçekleştirdik.

Yalçın Bey sizi tanıyabilir miyiz? Futbolla tanışma hikayeniz nasıl başladı?

1938 doğumluyum. Annem ve babam İzmirli ama ben İstanbul’da doğdum. 5 yaşındayken Beylerbeyi’ne taşındık. Çocukluğum ve gençliğim orada geçti, top oynamaya orada başladım. Sabri Kiraz keşfetti beni, Beylerbeyi genç takımına aldı. Bir müddet sonra A takımına geçtim. Birol Pekel ve Hilmi Ok ile beraber oynadık.

Kısa bir süre Beşiktaş’ta da oynadınız değil mi?

Evet, kısa süreliğine Beşiktaş’ın genç takımında oynadım. Hatta bir hazırlık maçımızda Süleyman Seba da oradaydı, beni beğenmemiş olacak ki takıma almak istemedi. Hasta Beşiktaşlıydım ama hâl böyle olunca İstanbulspor’da oynamaya başladım.

İstanbul kariyeriniz hakkında bilgi verir misiniz?

Ali Sohtorik bir maçımı seyretmiş. Beni bu şekilde beğendiler ve İstanbulspor’a dahil ettiler. Böylelikle İstanbulspor maceram başlamış oldu. İkinci sezonumdan itibaren sol bek mevkisinin değişmez ismi oldum ve 11 sene boyunca oynadım. Harika bir takıma sahiptik. Çok güzel insanlar geldi geçti İstanbulspor’dan. Hiçbir takımda bir daha öyle bir sinerji olacağını düşünmüyorum.

Küme düştükten sonra Mersin İdman Yurdu’na gittiniz değil mi?

Evet. Mersin İdman Yurdu’nın birinci lige ilk çıktığı sene beni aldılar. Gittiğimde antrenörümüz Cihat Arman’dı. Şimdi Mersin çok güzel oldu ama 60 sene evvel köy gibiydi. Şehir kenarında, Pozcu’da bir otelde kalıyorduk. Çok güzel bir senemiz geçti ama ben çok sıkıldım orada.

Sizin için her maç özeldir ama unutamadığınız bir maç var mı?

Elbette. 20 yaşımdayken oynadığım bir ümit milli maçı var. Poznan şehrinde Polonya’ya karşı oynamıştım. Sahaya çıkarken ayaklarımın titrediğini hatırlıyorum. O maçta giydiğim formayı da hala saklıyorum.

Beğendiğiniz bir Türk sol bek var mı?

Beşiktaş’taki Ahmet Berman’ı çok beğenirdim. Nam-ı diğer Kambur Ahmet, müthiş bir futbolcuydu bence. Ufakken onu çok seyrederdim sol bek olarak başlamamı etkileyen futbolcudur kendisi.

Futbol camiasında “Artist Yalçın” lakabı ile tanınıyorsunuz. Bunun özel bir sebebi var mı?

Evet, Artist Yalçın lakabı resmen üzerime yapıştı. Ancak sanıyorum ki yaptığım artistik hareketlere vurgu yapmak istediler. Hakemle oynamayı da çok seviyordum. Oradan kalmış olabilir.

İstanbulspor uzun yıllar sonra süper lige yükseldi. Bu sezondaki performansıyla ilgili neler söylemek istersiniz?

İstanbulspor uzun yıllar sonra hak ettiği yere geldi bence. Bu ligde kalmamız gerekiyor. Aslında üzülerek söylüyorum ki bu sene beklediğim performansı sergileyemedi.

İstanbulspor’dan çok büyük futbolcular geldi, geçti. Sizin unutamadığınız kimler var?

Bence Cemil Turan Türk futbolunun en efsane futbolcusudur. O şartlarda böyle futbol oynamak müthiş bir şeydi.

Sol Beklerin İlk ve En Başarılı Temsilcisi : Yalçın Saner yazısı ilk önce Component By Özdisan üzerinde ortaya çıktı.

Türk futbolunun, İstanbulspor ve Fenerbahçe’nin efsane isimlerinden biri olan Alpaslan Eratlı, 15 yıllık kariyerine şampiyonluklar, sayısız kupalar sığdırdı. 10 yıl formasını giydiği Fenerbahçe’de 3 yıl boyunca da kaptanlık görevini yürüten Alpaslan Eratlı 1982-83 sezonun ardından yaptığı jübile ile futbol hayatını noktalarken, kariyeri boyunca 29 kez A milli, 4 kez de ümit milli takımın formasını giydi.

Sizi tanıyabilir miyiz?

1948 İstanbul doğumluyum. İstanbul Cerrahpaşa’da büyüdüm. Okul hayatım oldukça sıkıntılıydı. İlkokulum evimizin en az beş kilometre uzağındaydı. O zamanlar gidip gelmek zor olduğu için epey sıkıntı çektiğimi söyleyebilirim. Daha sonra okulu değiştirip Aksaray’da Deneme İlkokulu var, oraya yazıldım. Sonra Pertevniyal Lisesi’nde eğitimime devam ettim. Liseyi bitirdikten sonra Galatasaray Üniversitesi Kimya Fakültesi 3. sınıfa kadar okudum. Futbol sevgisi ağır bastığı ve deplasmanlara gidiş dönüş zor olduğu için ne yazık ki tahsil hayatım devam etmedi.

Futbolla tanışma hikayenizden bahseder misiniz?

Biliyorsunuz eskiden şimdiki sahalar yoktu, arsalarda futbol oynuyorduk. Bizim bahçede boş arsa vardı orada kardeşimle karşılıklı maç yapardık. Futbolla tanışma hikayem böyle başladı. Babaannemin topuklu ayakkabılarıyla oynardım. Hafif topuklu olduğu için krampon gibi düşünürdüm. Futbol oynayabileceğimiz
çok yer vardı. Kumluk dediğimiz yer vardı mesela ben futbolumu burada ilerlettim. İki tane binanın arasında 30 metre falan eninde 10 metre falan uzunluğunda bir sahaydı. 3’e 3 futbol oynuyorduk. Hatta
başka mahallenin çocukları geliyor, orada turnuvalar düzenleniyordu. Büyük sahalarda oynamak mümkün değildi çünkü abiler vardı, onlar müsaade etmiyordu.

İstanbulspor ile yollarınız nasıl kesişti?

Tesadüfen oldu. Eski İstanbulsporlu futbolcu abimiz İbrahim Toker vardı. Ben o zamanlar İstanbul dışına transfer olacaktım. Transfer içinde istediğim para beş yıllık okul masrafımın bana ödenmesiydi ama İbrahim Toker, İstanbul’dan uzaklaşmamamı, göz önünde olmamı istedi. Bu benim için tabii ki hayırlı bir haberdi. Ben de İstanbul dışına çıkmadım. 1968 yılında İbrahim Toker İstanbulspor’un seçmelerine beni götürmüştü. Geç kalmıştık ve ben oyuna giremedim. Aradan 15-20 dakika geçince oyuna aldılar. Fakat
iki üç defa top geldi. Baktım dışarıdan beni çağırdılar ben de gitmedim. Kızdım bu duruma. Meğerse yeterli görmüşler, ondan dolayı çağırıyorlarmış. Sonradan çıkınca öğrendim. İstanbulspor’da futbola başladım ve beş sene oynadım. Sonrasında da Fenerbahçe’ye transfer oldum.

İstanbulspor’dan Fenerbahçe’ye transfer oldunuz. Bu süreçte oynadığınız futbol herkesi mest etti. Fenerbahçe’deki futbol bahseder misiniz?

Milli takıma seçildiğim zaman 1970 yılında 21 yaşındaydım. O dönemler İstanbulspor’da oynuyordum. Öyle pek kolay değildi o dönemde genç futbolcuların milli takımda oynaması. Üstelik İstanbulspor’da oynuyorsanız. Genelde oyuncular Beşiktaş, Fenerbahçe ve Galatasaray’dan alınırdı. Benim haricimde bir de Cemil Turan’ı örnek verebilirim. İnönü stadında İstanbulspor-Trabzonspor maçı oynadık. Takımda santrafor yoktu. Santrafor oynadım ve 2 gol attım. Şenol Güneş’in ilk Trabzonspor formasıyla oynadığı maçtı. Bu maçta gösterdiğim performans çok beğenilmişti. 1973 yılında Fenerbahçe’ye transfer oldum. 10 yıllık bir Fenerbahçe maceram var. Bu dönem zarfında dört defa lig şampiyonu olduk ve sayısız kupa kazandık. Bu arada sakatlık dönemim oldu, çapraz bağlarım kopmuştu. 1977’den 1981 yılında kadar
sürdü sakatlığım. Almanya’da ameliyatımı oldum. Alman Milli Takım doktoru beni ameliyat etmişti. Hatta kendisi şöyle bir şey söylemişti, “Bu ameliyatı yapıyorum ama futbol oynamanı garanti edemem”. Daha sonra tekrar yeşil sahalara geri döndüm, kendisi de bu durumdan oldukça mutluydu. 1982-1983 sezonunda jübilemi yaparak Fenerbahçe’de lig ve kupa şampiyonluğuyla futbolu bıraktım.

Unutamadığınız bir anınız var mı?

İlk A Milli Takım maçımı unutamadım. Batı Almanya ile 1-1 berabere kaldığımız maçtı. Öyle bir rakiple oynuyorsunuz ki dünya futbolunda ilk 10’a girecek kişiler bunlar. Franz Beckenbauer, Gerd Müller, Jürgen Grabowski, Sepp Maier, Jupp Heynckes, Herbert Wimmer gibi nice isimle karşı karşıya oynamak müthişti. Köln’de oynamıştık. Tribünlerde birçok Türk vardı. Sol bek oynuyordum ve kimseyi geçirmiyordum. Sürekli oyuncu değiştiriyorlardı o bölgede. Yani başarılı bir maç çıkardığımı söyleyebilirim. Göztepe kalecisi rahmetli Ali Artuner “işimi kolaylaştırdın” demişti.

Türk Futbolunun Efsane Liberosu: Alpaslan Eratlı yazısı ilk önce Component By Özdisan üzerinde ortaya çıktı.

Play-off finalinde Royal Hastanesi Bandırmaspor’u 2-1 mağlup eden İstanbulspor, Süper Lig’e yükseldi. Kocaeli Stadı’ndaki karşılaşmanın 33. dakikasında sarı siyahlılar İbrahim Yılmaz’ın golüyle öne geçti. Devrenin duraklama dakikaları iki penaltı golüne sahne oldu. Bandırmaspor 45+2’de Philippe Keny ile skoru 1-1’e getirirken, 45+9’da İbrahim Yılmaz bir kez daha takımına üstünlüğü getiren golü kaydetti. Mücadelenin ikinci yarısında başka gol sesi çıkmadı. Süper Lig’de son olarak 2004-2005’te yer alan İstanbulspor, 23 sezon mücadele ettiği ligde 756 maça 237 galibiyet, 229 beraberlik ve 290 yenilgi sığdırdı.

ŞAMPİYON İSTANBULSPOR’UN CAMİASI İSTANBUL ERKEK LİSESİ’NDE BULUŞTU

Spor Toto 1. Lig play-off finalinde Bandırmaspor’u eleyerek Süper Lig’e yükselen Şampiyon İstanbulspor’un yöneticileri, teknik ekibi, futbolcuları ve Türk futboluna adını altın harflerle yazdıran efsane futbolcular İstanbul Erkek Lisesi’nde öğrencilerle bir araya geldi. Öğrenciler, şampiyonluk kupasını yuvasına getiren futbolcuları büyük bir coşkuyla karşıladı. Buluşmada İstanbulspor A.Ş. Başkanı Ecmel Faik Sarıalioğlu, İstanbulsporlular Derneği Başkanı Mustafa Yurttaş, İstanbul Erkek Lisesi Müdürü Hüseyin Sarı, İstanbulspor A.Ş. Teknik Direktörü Osman Zeki Korkmaz, Beşiktaş Eski Genel Sekreteri Ahmet Ürkmezgil, Prof. Dr. Aziz Kaya Alturfan, Spor Şöleni Başkanı Batuhan Başaran, futbolcular İbrahim Yılmaz, Muammer Sarıkaya; efsane futbolcular Alpaslan Eratlı, Yılmaz Urul, Yalçın Saner, Zorbay Kalkan, Özcan Kızıltan ve Nejat Yavuz Bentürk gibi birçok isim yer aldı. Sarı-siyah camia birlik mesajı vererek, İstanbulspor’a Süper Lig’de başarılar diledi.

İstanbulspor A.Ş. Başkanı Ecmel Faik Sarıalioğlu; “Şampiyon olabilmek için çok çalışmak gerekiyordu. Biz de bunu başardık. Emeği geçen herkese çok teşekkür ediyoruz. İstanbulspor, Türkiye’nin en büyük kulüplerinden biri. Daha çok çalışarak büyük zaferlere ulaşacağız. Ayrıca Süper Lig’deki mücadelemizde bizi yalnız bırakmamanızı temenni ediyoruz. Siz değerli öğrenci kardeşlerimize Passolig kartlarını da hediye etmiş olacağız.” dedi.

İstanbulsporlular Derneği Başkanı Mustafa Yurttaş: “Sarı Siyahlı camia olarak yıllardır özlemini çektiğimiz, ait olduğumuz Süper Lig’e geri döndük. Şampiyonluk kupamızı da buraya getirmek bizim için çok kıymetliydi. Bugün burada İstanbulspor’a emek vermiş efsane futbolcular ve yöneticilerle bir araya geldik. İstanbulspor’un bu başarısını hep birlikte daha da yukarılara taşıyacağız. İstanbulspor Türk futboluna örnek bir kulüptür. Bu örneği, Sarıalioğlu ailesi sorumluluk alarak, başarıyla yürütmektedir.” dedi.

İstanbulspor A.Ş. Teknik Direktörü Osman Zeki Korkmaz: “1997 – 1999 yıllarında bu şanlı formayı amatör olarak terlettim. İstanbulspor bir bedense, İstanbul Erkek Lisesi de ruhtur. Bugün ruh ve beden bir araya geldi. İnanıyorum ki siz gençler bizden daha önemli başarılara imza atacaksınız.” dedi.

İstanbulspor A.Ş. Futbol Takımı Kaptanı İbrahim Yılmaz: “Şampiyonluğumuzu tüm İstanbulspor camiasına armağan ediyoruz. Bu mutluluğu yaşadığımız için çok onurluyuz ve gururluyuz. İstanbulspor’u yıllardır hem yönetim hem de futbolcular olarak en iyi şekilde temsil ettiğimizi düşünüyorum. Sonunda da layık olduğumuz yerdeyiz. Başarılarımızın da katlanarak artmasını hedefliyoruz.” dedi.

Play-Off Şampiyonu İstanbulspor yazısı ilk önce Component By Özdisan üzerinde ortaya çıktı.

Hocam sizi tanıyabilir miyiz?

1982 Trabzon doğumluyum. 1989 yılında ailemle birlikte İstanbul’a geldim. Futbola da 1992 senesinde Maltepespor’un altyapısında başladım. Daha sonrasında da 1997 yılında İstanbulspor’a transfer oldum. 2000 yılında Marmara Üniversitesi Spor Akademisi Antrenörlük bölümünde lisans eğitimime başladım. Eğitime başladığım dönemde de futbolu bıraktım. Okulu bitirdikten sonra askerlik eğitimimi tamamladım. 2006 yılında da Fenerbahçe altyapısında antrenörlük görevini üstlendim. Aynı zamanda da yüksek lisans eğitimime başladım. Daha sonra farklı kulüplerde de antrenörlük deneyimleri yaşadım.

Ligin üçüncü haftasında İstanbulspor’un başına geçtiniz. Profesyonel anlamda ilk teknik direktörlük deneyiminiz. Bu süreç nasıl gelişti?

As Başkanımız Ömer Sarıalioğlu ile 1 sene öncesinde kendisiyle dost hane bir sohbetimiz olmuştu. Sonra lig başladı. Ligin 2. haftasına başlamadan ben tatile giderken Ömer Bey beni kulübe çağırdı. Başkanla görüşmeler yaptık. Başkan, ‘Senle şartlarla anlaşırsak çalışırız’ dedi. Ben de şart yok başkanım çalışabiliriz dedim ve sözleşmeleri imzaladık.

İstanbulspor bu başarıya ulaşmasında neleri doğru yaptınız?

Antrenörler bu tür durumda genelde taktiksel süreçleriyle ilgili konuşur. Bu kısmını işin uzmanlarına bırakıyorum. Ben bu süreçte başarılı bir organizasyon şeması oluşturdum. Taktiksel çalışmaların yanı sıra ekip içerisindeki görev dağılımları, bir günün, ayın, haftanın nasıl planlaması gerektiği ve mikro, makro planlamalar yaptık. Toplam kalite yönetimi bir profesyonel kulübün olmazsa olmazıdır. Bu kavramı bir örnekle açıklamam gerekirse, ben lig boyunca kuvvet salonuna ve analiz toplantılarına hiç girmedim. Herkes kendi uzmanlık alanına göre iş sorumluluklarını alması gerekiyor. Kocaeli’ndeki final maçından önce analizcimiz ‘Hocam bu akşam final maçı olduğu için analizi sen anlat” dedi. Ben de kabul etmeyerek 38 maç sen anlattın bunu da sen anlat bir farkı yok dedim.Bu tür organizasyon şemalarında başarı kaçınılmaz oluyor. Arkadaşlarımız daha çok üretken oldular. Özellikle de futbolcularla bağı kuvvetlendi. Bunun sonucunda da futbolcuların motivasyonu arttı.

İstanbulspor ligde en fazla gol atan ikinci takım. Hücumcu bir yapısı var. Bu oyun anlayışı yeni liginizde de devam edecek mi?

Üst liglerde yardımcı antrenörlük yaparken 1. Ligi takip ediyordum. Bir önceki seneki play off dönemini hatırlarsanız takımımızın hücum organizasyonları vardı ama belli başlı setlere bağlıydı. Bu setler rakipler tarafından öğrenildikten sonra da üretkenlik azalmıştı. Bizim oyunumuzda 3. bölge olarak tabir edilen hücum sonlandırma bölgesinde futbolculara belli başlı rol öncelikleri anlatarak o süreçte futbolcuyu özgür bırakıyoruz. İşin başlangıç noktasını futbolcuya gösteriyoruz sonuçlandırma da doğaçlamalarına izin veriyoruz. Burada da geçen sene oynadığımız bir ana formasyon var bu sene farklı formasyonlarla çeşitlendirmeyi planlıyoruz. İşin özeti; ayaklarımız yere sağlam basacak bir oyun planlaması yapıyoruz.

Bu seneki hedefleriniz nedir?

Geçtiğimiz sene ligin en çok gol atan takımının yanı sıra ligin izlerken en keyif veren takımıydık. Süper Lig’de bu oyun kültürümüzü tekrar sahaya yansıtmayı hedefliyoruz. Bunu yaparken de futbolcu kısıtlayan değil özgürleştiren oyun formasyonuyla pozitif futbol oynamaya devam edeceğiz. Tabii ki en büyük hedefimiz ligde kalıcı olmaktır.

Kariyer hedefiniz neler?

İstanbulspor ile 5 yıllık bir anlaşma imzaladım. Ama ilk 2 sene içerisinde Süper Lig’e çıkartamazsam görevi bırakırım demiştim ve sonunda da başarıya ulaştık. Profesyonel teknik direktörlüğümün ilk senesinde bu başarıya ulaşmam ayrı bir gurur kaynağı. Kendime bu tür hedefler koymaya seviyorum çünkü beni motive ediyor. Süper Lig’de oyun kültürüyle adından söz ettiren bir teknik direktör olma hedefim var. Orta vadedeki hedeflerim arasında kariyerime Avrupa’da devam etmek istiyorum.

Sezon içerisinde sizi en çok mutlu eden ve en çok üzen olaylar desek? Neler söylemek istersiniz?

İç sahadaki Boluspor maçı beni en çok üzen maçtı. En çok sevindiğim maç ise farklı bir oyun formasyonuyla oynadığımız ve deplasmanda kazandığımız Eyüpspor maçıydı. Bu maç futbolcuların özgüvenlerinin artmasına yol açtı hem de maçı bir play off mantığıyla oynamıştık. Maç sonunda birbirimize bu şampiyonluk maçıydı demiştik. Deplasmandaki Erzurumspor maçı da plaf off tarihinin belki de en etkili oyunuydu. Bu maçta şampiyonluk mesajını da vermiştik.

Teknik direktörlük kariyerinizde örnek aldığınız idol isimler var mı?

Modern futbolun ataları Valery Lobanovski ve Rinus Michels’i ayrı bir yere koymakla birlikte Arrigo Sacchi, Rarlf Rangnick, Jürgen Kloop gibi isimler futbol mantelitesini en iyi şekilde ortaya koyan teknik direktörlerdir.Tüm hikayeye bakmak gerekirse benim rol modelim Alex Ferguson. Çünkü oyuncuyu bulup, öğreterek ve yetiştirerek bir yıldız çıkartacak yeteneğe ve bilgiye sahip. Ferguson 26 yıllık Manchester United kariyeri boyunca United’ın son 5 senede harcadığı paranın yarısıyla sayısız kupa kazandı.

Altyapı faaliyetleri hakkında neler söylemek isterseniz?

Büyükçekmece’deki tesislerimiz altyapı anlamında geliştirilmeye çalışıyor. Beşiktaş’a transfer ettiğimiz Emrecan Uzunhan’da geçen sene alt yapıdan A Takım’a çıkardığımız futbolcumuzdu. Her sene alt yapıdan 4 tane oyuncu A Takım seviyesine çıkartmanız çok zor. Altyapıdaki bazı eksikliklerimizi gözlemliyoruz bunun için altyapı organizasyonlarımızı geliştirmemiz gerekiyor.

“Bizim oyunumuzda 3. bölge olarak tabir edilen hücum sonlandırma bölgesinde futbolculara belli başlı rol öncelikleri anlatarak o süreçte futbolcuyu özgür bırakıyoruz.”

İstanbulsporlular camiası ilgili düşüncüleriniz neler?

İstanbulspor bir irfan yuvasıdır. İstanbulspor üreten kimliğiyle ve toplumsal hafızamızda yer etmiş ve geri dönmeyi düşünmeyenlerin, önce vatan diyenlerin kulübü. Buradan 14’lük, 15’lik geri dönmeyi düşünmeyen İstanbul liseli şehitlere selam olsun. İstanbulspor, Cemil Turan, Alpaslan Eratlı gibi Türk futboluna birçok efsanevi isim kazandırdı.

Tüm futbolseverlerin İstanbulspor’a sempati duyduğunu düşünüyorum. İstanbulspor az taraftarıyla birlikte sempatik görünen tek takım olduğunu söyleyebilirim. Süper Lig’de oynayacağımız keyif verici futbolla, taraftarları tribünlere çekmeye başaracağız.

Türk futbolunun dünya futbolu içerisindeki yeri sizce nedir?

Futbolu seven ve ilgi duyan diğer toplumlar altyapıdaki oyuncuların sporla birlikte eğitimin gelişmesine önem veriyor. Biz Türkler ise futboldaki görsel şovu çok seviyoruz. Dünya futbolundaki yerimiz Avrupa’daki 5 major ligden sonra geliyor. Ne yazık ki biz bunu para harcayarak yapıyoruz. Major ligler ise bunu, marka geliştirerek, oyuncu eğiterek ve para harcayarak yapıyor. Ülke olarak oyuncu eğitilmesinde ve geliştirilmesinde ciddi sıkıntılarımız var. Lig kalitesi anlamında bazı ülkeler bile bu konularda bizden daha iyiler. Major liglerden Türkiye gelen futbolcuların asıl nedeni ne yazık ki para.

Ligde Kalıcı Olmak En Büyük Hedefimiz yazısı ilk önce Component By Özdisan üzerinde ortaya çıktı.

İstanbulspor’la bağı hiç kopmayan, sarı siyahlı camia tarafında çok sevilen ve sayılan Hayrettin Deniz’in vefatı Türk futbol camiasında derin üzüntü yaşattı. 16 yaşında Zeytinburnu’nda oynadığı bir mahalle maçında Güngör Tetik ve Tuğrul Alkaya tarafında keşfedilen Hayrettin Deniz, İstanbulspor’da, Edirne Spor’da, Sivas Spor’da ve kısa bir sürede Tokat Spor’da forma giydi. Futbolu bıraktıktan sonra 9 yıl hakemlik yapan Hayrettin Deniz, TFF’de farklı görevler üstlendi. Hayrettin Deniz’in cenazesi Ataköy Camii’nde öğle namazını müteakip kılınan cenaze namazının ardından Büyükçekmece Çakmak Mezarlığı’na defnedildi. Merhuma Allah’tan rahmet kederli ailesine ve İstanbulspor camiamıza baş sağlığı dileriz.

Hayrettin Deniz’i Kaybettik yazısı ilk önce Component By Özdisan üzerinde ortaya çıktı.

1926 yılında kurulan İstanbulspor, Türk futbolu için bir mihenk taşı. Ülke futboluna adını altın harflerle yazdıran birçok oyuncu İstanbulspor ile üne kavuştu. Bir zamanlar Süper Lig’in önemli ekiplerinden biri olan sarı siyahlılar, yeniden ait olduğu yere, Türk futbolunun zirve ligine çıkmak istiyor. Modern tesisi, alt yapı çalışmalarıyla örnek alınacak kulüplerden biri olan İstanbulspor’un Yönetim Kurulu Üyesi Sebahattin Sarıalioğulları ile bir araya gelerek İstanbulspor’a dair keyifli bir söyleşi yaptık.

Kendinizi tanıtır mısınız? Sebahattin Sarıalioğulları kimdir?

1938’de Trabzon’un Of kazasında doğdum. Trabzon’un Of kazasından Saral ailesinin büyüklerinin oğluyum. İlk ve ortaokulu Of’ta okuduktan sonra yatılı olarak Trabzon’a liseye gittim. Futbol hayatına Of’ta ilkokuldayken başladım. Boyum uzun olduğu için futbol oynarken benim kaleye geçmemi söylediler. Ben de kaleye geçtim, başarılı da oldum. Zaten voleybol da oynuyordum.

Peki hangi takımla futbola başladınız?

Yol Spor’da başladım. O zaman Trabzonspor yoktu. Of’ta okul takımında oynuyordum. Lise takımındayken kalecilik yaptım. Orada dikkat çektiğimiz için bizi Yol Spor’a davet ettiler. Yol Spor’da kaleci olarak oynamaya devam ettim. Hatta Yol Spor karayollarının takımıydı. Ben hem lisede okudum hem de karayollarında Yol Spor’dan ayrılmayayım diye işe girdim. Ve hatta o genç yaşta işe girmek bizi
erken yaşta emekliliğe faydası oldu.

Daha sonraki futbol yaşantınız nasıl oldu?

Yol Spor’da iki sene devamlı oynadım. Ondan sonra lise ikiden terk ederek askere gittim. Denizli’de askerlik yaptım. Askerde Denizli Kara Gücü vardı. O zaman çok meşhur futbolcular vardı. Fenerbahçeli Avni Kalkavan, İstanbulsporlu Kel İhsan – İhsan Baytar, Beşiktaşlı Bahattin Baytar. Onlarla beraber de 2 sene askerde futbol oynadım. Onların kalecisiydim. Orada da 2 sene oynadıktan sonra askerden memlekete döndüm. O zaman futbolda para yoktu. Aşağı yukarı bir cep harçlığına oynanıyordu. Bu dediklerim 60-64 yılları arasında. Futbolda para olmadığı için ticari hayata başladık. Futboldan doymadan biz futbolu bıraktık. Futbolda çıkış yolu yoktu. Gençliğimizde zevkimize takımlarda oynadık. Ama istikbalimizi kazanmak için o zaman futbolda günümüz şartları yoktu. Şimdilerde futbol sanayileşti ve tamamıyla maddiyata döndü. O zaman her şey bir sevdayla başlardı. İşte sporcu olmamızın en büyük avantajı; Trabzon’da tanındık. Herkes bizi sadece bir lisede talebe değil, Trabzon’da top oynayan bir iyi kaleci olarak da tanırdı. O zamanlar çok çevremiz oldu.

O zamanlar Trabzon’un en büyük kulüplerinden birisi miydi Yol Spor?

O zaman bölgeseldi takımlar. 12 takım vardı Trabzon’da. O 12 takım arasından şampiyon olurdu. Yani iyi bir takımdı. Zaten karayollarının nezaretindeydi. Ama işte dediğim gibi ondan sonra ticari hayata
döndük. Yıllar sonra İstanbulspor’la tanıştık. Sadece radyolarda İstanbulspor’u dinlerdik ve futbolcularını tanırdık. O zamanlar ki neşemiz zevkimiz radyodan maç dinlemekti. Televizyonlar yoktu. Hiç aklımın ucundan geçmezdi ki İstanbulspor’a yönetici olacağız, hizmet edeceğiz.

İstanbulspor ile tanışma hikayesinden de biraz bahseder misiniz?

Biz ailece spora yatkınız, toplum insanıyız. Böyle ferdi yaşamayı çok sevmeyiz. Toplumla beraber yaşamak, aile yapımızdan geliyor. Neticede işte bu spora olan yatkınlığımızdan dolayı Allah rahmet etsin, küçük kardeşim Ömer Sarıalioğlu ile birlikte İstanbulspor’la tanıştık. İstanbulspor, Cem Uzan’ın
takımıydı. İstanbulspor için kendisi çok büyük paralar harcadı ve böylelikle iyi bir dönem yaşadı. Cem Uzan’ın mallarına devlet el koyduktan sonra İstanbulspor’u da TMSF aldı. Birkaç sene devlette kaldıktan sonra İstanbulspor satılığa çıkarıldı. Satılığa çıkardığı zaman kardeşim Ömer Sarıalioğlu’da ihalesine girdi. İhaleye girenlerden biri de Saffet Sancaklı’ydı ve kulübü satın aldı. Ama Saffet Sancaklı bir iki ay
sonra tekrar Ömer’i aradı ve “kulübe ortak olur musun” teklifinde bulundu. Biz de %30 ortak olduk. İstanbulspor çok büyük bir marka ve kulüp. Yani hizmet etmekten zevk alıyoruz. Aradan kısa bir zaman geçtikten sonra Saffet Sancaklı; “Ömer ağabey %50’sini al bu kulübün” dedi. Kardeşimle toplandık ve
biraz kendi aramızda tartışma yaptık. Saffet Sancaklı bu kulübü yeni aldı, niye %50’sini ortak ediyor diye bir incelemeler yaptık. Neticede bazı vergiler ve borçlar ödenmemiş. Daha sonrasında da kardeşim Saffet Sancaklı’yla oturdular, “ya kulübü al ya da ver” dedi. Neticede biz de kulübü satın aldık. Borçlarını
da tarafımızca kabul ettik. Rahmetli kardeşim borçlarını temizledi. Odur budur bu kulübe hizmet ediyoruz.. O tarihlerde ben alt yapıya eğildim. Daha çok alt yapılarda hizmet vermeyi düşündüm. Çünkü inançlarımız var. Alt yapısı olmayan bir takım hedefine doğru yürüyemez. Alt yapıdan yıldız yakalarsın. Avrupa’daki birçok takım kendi bütçesinin üçte ikisini alt yapıya, üçte birini A takımına harcıyor. Hep
alt yapıdan futbolcuları geliyor. Ama Türkiye’de maalesef bu yerleşmedi. Alt yapılara insanlar o kadar değer vermiyor. Herkes yıllık başarıyı yakalayayım, şampiyon olayım diye sezonluk düşünüyor.

İstanbulspor’un alt yapılaşmaya verdiği önemden bahsettiniz. Bu konuda neler yapıyorsunuz?

İstanbulspor’da alt yapılar kulübü satın aldığımız zaman Ataköy’de çalışıyordu. Fakat Ataköy’ü elimizden çok kısa zamanda aldılar. O devirler çok çileler çektik ve sahasız kaldık. Sonrasında da Bakırköy’ün sahasına gittik. Bakırköy sahasında da olmadı. Ondan sonra Florya’ya gittik. Orada da devam edemedik. Şimdiki bulunduğumuz bu tesisin arsası kardeşimindi. Kardeşim, “İstanbulspor’u buraya yerleştireceğiz, başka yolumuz yok” dedi. Allaha şükür şimdi buralar İstanbulspor’un kendi tapulu yeri. İstanbulspor’un şimdi şu anda malı, mülkü ve tapulu yerleri var. Küçükçekmece Amatörler Birliği Başkanı Seymen Gençtürk vardı. O bize çok yardımda bulundu. Küçükçekmece’de bize çalışma imkanı sağladı. Biz bütün takımları Küçükçekmece’ye getirdik. Orada da baya çalıştık. Alt yapılarla hiç ara vermeden çalıştık. Alt yapı olarak çok çocuk yetiştirdik. Bir yıldız yetiştirmek kolay değil. Bir çocukla en az 10-12 sene uğraşacaksın. Sabırla, çalışmakla… Bizim kendi takımımızda alt yapıdan gelen şu anda 3 tane direkt oynayan oyuncumuz var. Bu öyle kolay bir şey değil. Pandemi bize büyük zarar verdi, çalışmalarımızı aksattı. Dolayısıyla biraz geri kaldık. Yani şimdi özet olarak Türkiye’de futbolun ilerlemesi için futbol bir kendi ekolünü çıkarması lazım.

İstanbulspor’un Yükselişi ve Alt Yapının Önemi yazısı ilk önce Component By Özdisan üzerinde ortaya çıktı.

İstanbulsporlular Derneği Başkanı Mustafa Yurttaş’ın ev sahipliğinde IL Cortile İstanbul’da gerçekleştirilen İstanbulspor Genel Kurulu’nda Türk futbolunun efsane futbolcuları bir araya geldi. İstanbulspor’un yöneticileri ve Türk futboluna adını altın harflerle yazdıran efsane futbolcuların yer aldığı etkinlikte, Sarı Siyahlı camia birlik mesajı verdi. Misafirler, Türk futbolunun iki efsane ismi Cemil Turan ve Alpaslan Eratlı için hazırlanan özel belgeselin ön gösteriminin yapıldığı etkinlikte duygu dolu anlar yaşadı. Pandemi dolayısıyla bir süredir bir araya gelemeyen Sarı Siyahlı camia keyifli dakikalar geçirerek
hasret giderdi.

Fenerbahçe ve İstanbulspor’da oynadığı futbol ile Türk futbolunun efsaneleri arasında yer alan Cemil Turan: “Bu tür etkinliklere mümkün olduğu kadar katılmaya özen gösteriyorum. İstanbulsporlular olarak birbirimizi tam manasıyla abi-kardeş olarak görüyoruz. Zaten bir araya gelince hepimizin gözleri parlıyor. İstanbulsporlu camianın birlik ve beraberliğini her zaman korumalıyız. Böyle bir belgeselde emeği olan herkese teşekkürlerimi sunuyorum” dedi.

İstanbulsporlular Derneği Başkanı Mustafa Yurttaş’ın ev sahipliğinde IL Cortile İstanbul’da gerçekleştirilen İstanbulspor Genel Kurulu’nda Türk futbolunun efsane futbolcuları bir araya geldi.

Belgeselleri izlerken gözyaşlarına hakim olamayan Alpaslan Eratlı:“Bu ön gösterimle maziye bir yolculuk yaptık. Hem Fenerbahçe hem de İstanbulspor’daki başarıları bir kez daha yaşamış oldum. Her zaman birlik ve beraberliğiyle de konuşulan İstanbulspor camiasının içerisinde yer almaktan dolayı çok
mutluyum.” dedi.

İstanbulsporlular Derneği Başkanı Mustafa Yurttaş: “Sarı Siyahlı camiada aidiyet duygusu ile birbirine bağlılık hiçbir kulüpte olmadığı kadar güçlü. İstanbulspor’a emek vermiş efsane futbolcular ve yöneticiler bugün bir araya geldik. Türk sporunun yaşayan, İstanbulspor’da forma giymiş efsaneleri Cemil Turan ve Alpaslan Eratlı için özel bir belgesel hazırladık. Yeni neslin de bu iki efsaneyi tanıyarak büyümesini istiyoruz. Yakında TV ekranlarından ve derneğimizin Youtube kanalından bu belgeselleri herkes izleyebilecek. İlerleyen süreçte de bir diğer efsanemiz Yılmaz Urul ile ilgili bir belgesel hazırlığımız olacak.” dedi.

İstanbulspor Genel Kurulu’nda Türk Futbolunun Efsaneleri Buluştu yazısı ilk önce Component By Özdisan üzerinde ortaya çıktı.